واریس چیست ؟
واریس پا جزء اختلالات عروقی است که به خاطر افزایش فشار خون در سیاهرگ‌های سطحی پوست به وجود می‌آید. این وضعیت وقتی مشاهده میشود که عملکرد دریچه‌های یک‌طرفه موجود در وریدهای کم‌اکسیژن مختل شود. این دریچه‌ها مسئول هدایت خون به سمت قلب و جلوگیری از بازگشت آن هستند. زمانی که این دریچه‌ها آسیب می‌بینند یا به خوبی عمل نمی‌کنند، خون در رگ‌ها تجمع یافته و در نتیجه رگ‌ها متورم، گشاد و پیچ‌خورده می‌شوند.
جابجایی حجم زیادی از خون توسط قلب و عروق در طول روز مستلزم هماهنگی دقیق بین عضلات و دریچه‌های سیاهرگی است. وقتی که این سیستم با اختلال مواجه شود، فشار داخلی رگ‌ها بالا می‌رود و بستر ایجاد لخته خون و واریس شکل میگیرد.
این بیماری بیشتر از آن‌که تهدیدی برای جان باشد، مشکل مزمن و آزاردهندهای است که با علائمی مانند درد، تورم، احساس سنگینی و خارش همراه میباشد.
در موارد نادری ممکن است واریس منجر به عوارض خطرناک شود؛ از جمله خونریزی شدید وریدی که در صورت عدم رسیدگی فوری، تهدیدکننده سلامت خواهد بود. چنانچه واریس با عوارضی مانند لخته شدن خون (ترومبوز) و در ادامه آمبولی ریه همراه شود، خطر مرگ افزایش خواهد یافت.
توجه توجه: با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب تحت نظر متخصص عروق، می‌توان از پیشرفت بیماری و بروز عوارض جدی جلوگیری کرد. این در حالی است که نادیده گرفتن واریس و به تأخیر انداختن درمان، ریسک عوارض را بالا میبرد اما خود بیماری در بیشتر موارد کشنده نیست.
واریس زمانی به وجود می‌آید که عملکرد دریچه‌های لانه‌کبوتری موجود در رگ‌ها مختل شود. این دریچه‌ها نقش مهمی در هدایت خون به سمت قلب دارند و از بازگشت آن به عقب جلوگیری می‌کنند. زمانی که این دریچه‌ها دچار ضعف یا آسیب شوند، خون در رگ‌های پا تجمع یافته و باعث گشاد شدن، پیچ‌خوردگی و برآمده شدن آن‌ها میشود.
سابقه خانوادگی احتمال ابتلا به واریس را افزایش میدهد.
با بالا رفتن سن، دریچه‌ها و دیواره‌های رگ‌ها ضعیف‌تر می‌شوند.
افزایش فشار داخل شکم و پاها موجب آسیب به رگ‌ها میشود.
ایستادن یا نشستن طولانی‌مدت سبب کاهش جریان خون و فشار بیشتر بر رگ‌ها میشود.
اختلالات خونی یا مشکلات عروقی زمینه‌ساز واریس هستند.
فشار بالای داخل وریدها، ضعف دیواره رگ و مشکلات انعقاد خون از دیگر عواملی به شمار میروند که در ایجاد واریس نقش دارند. رسیدگی به این علت‌ها و پیشگیری از عوامل تشدیدکننده، نقش بسیار مهمی در کنترل این عارضه دارد.
بارزترین نشانه آن، مشاهده رگ‌های پیچ‌خورده، متورم و بنفش‌رنگ روی سطح پاهاست. سایر علامتها: